01
NSCLC پیشرفته و ارزیابی رژیم ایمونوتراپی
PD-L1 TPS در NSCLC یکی از اطلاعات تصمیمگیری برای برخی درمانهای مهارکننده PD-1/PD-L1 است؛ در تعدادی از رژیمها مقادیر آستانه مانند TPS حداقل ۱٪ یا حداقل ۵۰٪ مطرح میشوند، اما تصمیم به نوع دارو، خط درمان و وجود درایور قابل هدفگیری وابسته است.
روش سنجش و نمونه: PD-L1 IHC با clone/platform و assay مورد تأیید و کنترل کیفی مناسب؛ گزارش درصد viable tumor cells دارای رنگآمیزی غشایی بهصورت TPS.
تفسیر برای تصمیمگیری: طبق راهنمای زنده ASCO، PD-L1 بهتنهایی برای هدایت درمان NSCLC کافی نیست؛ ابتدا وضعیت درایورهای ضروری بررسی شود.
02
سرطانهای دیگر و امتیاز CPS
در بعضی سرطانهای معده/GEJ، سرویکس، سر و گردن و سایر تومورها بسته به دارو و اندیکاسیون، از CPS استفاده میشود؛ آستانهها یکسان نیستند و با بهروزرسانی برچسب دارویی تغییر میکنند.
روش سنجش و نمونه: Assay همراه با indication مورد نظر، و گزارش CPS بر اساس سلولهای تومور و سلولهای ایمنی مشخصشده در روش استاندارد.
تفسیر برای تصمیمگیری: TPS درصد سلولهای تومور مثبت است؛ CPS نسبت مجموع سلولهای PD-L1 مثبت مجاز به سلولهای تومور زنده × ۱۰۰ (حداکثر ۱۰۰) است.
03
محدودیتهای زیستی و نمونهای
ناهمگنی مکانی و زمانی PD-L1، تأثیر درمان قبلی، محل نمونه اولیه یا متاستاز و نمونه کوچک ممکن است تفسیر را تغییر دهند.
روش سنجش و نمونه: ثبت نوع نمونه، تعداد سلول توموری مناسب، clone/assay، controls و شرایط fixation در گزارش.
تفسیر برای تصمیمگیری: مثبت بودن لزوماً پیشبینی پاسخ و منفی بودن لزوماً رد فایده ایمونوتراپی در همه رژیمها نیست.